گنجشکک اشی مشی...

         بچه که بودیم خیلی لی لی بازی می کردیم...

         هر چی بزرگتر میشدیم لی لی بزرگتری می کشیدیم....بزرگ و زیادش می کردیم

          ,سخت ترش می کردیم مثلا...کم کم لی لی واسمون راحت و تکراری شد

         رفتیم دنبال بازیای سخت تر...

         اما انگار کافی نبود....اونوقت خودمون شروع کردیم به بازی کردن....بازیای 

         بزرگ و سخت و ......واقعی.... 

         حالا دیگه یادمون نمیاد چطوری لی لی بازی می کردیم....

         دیگه قوانینمون توی بازی عوض شده...

         یادمون نمیاد که لی لی یادمون داد سنگ و از جلوی پامون برداریم....یا از روی

         مشکلات بپریم.....

         و......یادمون رفته.....که....اگه...پامون بره روی خط....از بازی بیرونیم!!!!!!!!!!!!!

تاريخ ٢٤ دی ۱۳٩۱سـاعت ٢:۱۸ ‎ب.ظ نويسنده مریم نظرات () >|

خیلی غمگینم....دلم میخواست یکی دعوام میکرد....حسابی سرم داد میکشید...بام قهر میکرد....بهم میگفت تو لیاقت هیچی رو نداری....منو به فحش میکشید...

کاش همچین آدمی الان بود....

کاش هر چند وقت یه بار بم تلنگر میزد....با کدوم آب سرد خودم و از خواب بیدار کنم ...خدا؟!!!

"اینک موج سنگین گذر زمان است که در من می گذرد..."

 

چه میکنی؟چه میکنی؟

در این پلید دخمه ها

سیاه ها کبودها

بخار ها و دود ها؟

ببین چه تیشه میزنی

به ریشه جوانیت 

به عمر و زندگانیت

به هستیت 

جوانیت

تبه شدی و مردنی 

به گورکن سپردنی

چه میکنی؟چه میکنی؟

چه میکنم؟بیا ببین

که چون یلان تهمتن

چه سان نبرد میکنم

اجاق این شراره را که سوزد و گدازدم

چو آتش وجود خود خموش و سرد می کنم

که بود و کیست دشمنم؟

یگانه دشمن جهان

هم اشکار و هم نهان 

همان روان بی امان

زمان...زمان...زمان...زمان

بیا ببین بیا ببین

چه سان نبرد میکنم

شکفته های سبز را 

چگونه زرد میکنم

                              "اخوان ثالث"

تاريخ ٢٠ دی ۱۳٩۱سـاعت ۸:٤٦ ‎ب.ظ نويسنده مریم نظرات () >|

MisS-A